0 Likes

Aaran Art Gallery Apr 2013 Hadi Alijani Today I Saw The Sun 04
Tehran

        یَقُول اِنَها بقره صَفراءُ فَاقِعُُ لَونُهَا تَسُرُ الناظِرینَ   سوره بقره/ آیه 69

در نگاهِ نخست آثار هادی علیجانی در امتداد همان تلاش هفتاد ساله‌ی هنر مدرن ایران برای بومی سازی و هویت سازی به نظر می رسد و نه چیزی بیشتر. با این حال گرچه همین تلاش هم ضروری و ارزشمند است اما به باور من این آثار اهمیت بیشتری دارند. از همان ابتدای ورود نقاشی مدرن و آموزش آن به ایران پیوند آن با سنت تصویریمان بزرگترین دغدغه هنرمندان نوگرا بوده و هست. نخستین مدرنیست ها هم مثل نسل های بعدی برای این منظور به سراغ گذشته رفتند و سعی کردند روش های نو را با بن مایه های کهن و ریشه دار در فرهنگ خودی بارور کنند تا هم از اتهام غرب زدگی بگریزند و هم چیزی برای نوآوری داشته باشند. البته جز این هم نه می توان توقع داشت و نه اساسا ممکن بوده است. در این میان بی تردید بخش وسیعی از این هنر به اصطلاح  تلفیقی و منریستی از آب درآمده و تا امروز هم انتقادهای زیادی بر آن وارد شده و بخشی از آن هم از آزمون زمان سربلندتر بیرون آمدند. شاید دقیق نتوان دلایل آثار خوبِ از این دست را برشمرد ولی به باور من ماندگاری و اثرگزاری را همیشه باید در ورای این تلاش های فرهنگی دید. زمانی که چنین رویکردهایی ریشه در عمیق ترین تجربه های زیستی مان پیدا می کنند و بنا به آموزش درست یا استعداد شخصی با اسلوب های مناسب بیان می شوند.

 هادی علیجانی هنرمند جوانی است که به نظر من یکی از صادقانه ترین برخوردها را با گذشته تصویریمان کرده است. هیچ تلاشی برای مدرن کردن آن به لطایف الحیل دیده نمی شود. علیجانی مستقیم سراغ این نگاره ها رفته و مجذوب طبیعت رنگین و خیالی آن شده و همان را با پرداختی امروزی ارائه داده. گرچه در کار او گاهی رد این بازیهای مفهومی نقاشی امروز ایران هم به چشم می خورد و البته خوشبختانه خنثی ترین بخش آن است؛ اما واقعیت این است که در زیر پوست این بازیها ی مفهومی نشانی از بازیهای واقعی هنری دیده می شود. همان سرخوشی کودکانه ای که بی تردید از تجربه های شخصی علیجانی مایه گرفته و با دغدغه بزرگ هنر معاصر پیوند خورده است. توضیح این پیوند از حوصله این مختصر بیرون است. اما آنچه در این مجال اندک ضروری است به آن اشاره شود، آفرینش طبیعتی رنگین و چشم نواز است که علیجانی آن را از وجود انسانی – اما نه حضور انسان – خالی کرده تا بینندگانش را به ضیافتی برای گمارش دلها دعوت کند. همچنان که دنیای رنگین نگاره های ایرانی فارغ از هر موضوع بزمی یا رزمی ای تنها نشاط زیبایی شناسانه را غایت خود می بیند. چنین رویکردی البته همواره خطر متهم شدن به خلق آثاری صرفا تزئینی را در پی دارد. شاید ترس از همین اتهام بوده که نقاش جوان را، حالا آگاهانه یا متاثر از جو حاکم، به تحمیلِ بارِ معنایی اضافی به کارهایش سوق داده است. هراسی که به گمانم بی دلیل است و تنها ویژگی آن در کار علیجانی وادار کردن مخاطب برای گشودن گرهی کور است. اما خوشبختانه مشکل چندان جدی نیست و آثار علیجانی آن میزان نیروی جوانی و زیبایی پلاستیکی را دارد که چنین بازیگوشی هایی را ندیده گرفت و یکسره خیال را به دست مخلوقات غریب و رویایی او سپرد.

                                                                                                                              مهدی چیت سازها

comments powered by Disqus

Majeed Panahee joo
Aaran Art Gallery Mar 2013 Majid Biglari To Be In Your Life 05
Majeed Panahee joo
Aaran Art Gallery Mar 2012 Elika Hedayat Ecliptic Lunacy 03
Majeed Panahee joo
Aaran Art Gallery Nov 2013 Alishia Morassaei No 12 Tehran 03
Majeed Panahee joo
Aaran Art Gallery Jan 2014 Arita Shahrzad In The Garden Of My Solitude 02
Majeed Panahee joo
Aaran Art Gallery Nov 2013 Alishia Morassaei No 12 Tehran 02
Majeed Panahee joo
Aaran Art Gallery Nov 2013 Samira Eskandarfar I Am Not Me 03
Majeed Panahee joo
Aaran Art Gallery Dec 2013 Rene Saheb Korsi Sher 03
Majeed Panahee joo
Aaran Art Gallery Jan 2014 Behdad Lahooti Prong 01
Majeed Panahee joo
Aaran Art Gallery May 2013 Fatemeh Fakhraeimanesh Cheshmkhaneh Flash Back 04
Majeed Panahee joo
Aaran Art Gallery Aug 2013 In The Name Of The Rose Group Exhibition To Commemorate 60th Anniversary Of Coup D Etat 01
Majeed Panahee joo
Aaran Art Gallery Apr 2013 Hadi Alijani Today I Saw The Sun 03
Majeed Panahee joo
Aaran Art Gallery Jan 2014 Arita Shahrzad In The Garden Of My Solitude 04
Andrea Biffi
Porto di Camogli - Liguria
Adi Mera
Palace of the Parliament
Nimenenea
Transfagarasan High Alpine Road, Romania
Alexandr Danilov
Ch071
H. Adi Saputra
Matsumoto Castle (松本城)- Japan National Treasure
Ramin Dehdashti
Bagh-e Fin - The Fin Garden
Min Heo
inside of old tram in front of Seoul Museum of History
Шубкин Сергей
Главная площадь ростовского кремля.
Ramin Dehdashti
Khaneh Ameri-ha - The House of the Ameri family
Yavuz Sevimli - panoramikistanbul.com
Haydarpasa Train Station
Martin Broomfield
Mangrove Replanting Aceh Indonesia
Yavuz Sevimli - panoramikistanbul.com
Old Galata Bridge
Majeed Panahee joo
Shirin Art Gallery Oct Nov 2012 Farnaz Rabieijah I R A N 01
Majeed Panahee joo
Day Gallery Sepideh Abedi Ali Moradi 01
Majeed Panahee joo
Aun Iranian Art Foundation Dec 2012 Mitra Ebrahimi The Wall 02
Majeed Panahee joo
Seyhoun Gallery Kambiz Derambakhsh 02
Majeed Panahee joo
Vali Gallery March 2012 Hamed Mostafavi 02
Majeed Panahee joo
Atbin Art Gallery Jan 2013 Iranian Master Of Abstract Painting 01
Majeed Panahee joo
Hamayesh Gallery Ariana Art Gallery July 2012 Group Painting Exhibition 09
Majeed Panahee joo
Coffe Shop In Azad University Qazvin
Majeed Panahee joo
Etemad Art Gallery Mar 2013 Hoda Kashiha 01
Majeed Panahee joo
Haftsamar Art Gallery July 2012 Mona Hamzehzadeh 02
Majeed Panahee joo
Etemad Art Gallery Ramin Saadat Gharin 2014 May 03
Majeed Panahee joo
Assar Art Gallery Nov Dec 2013 Iman Afsarian On The Odds And Ends Of No Significance 04
More About Tehran

Overview and HistoryTehran is the capital of Iran and the largest city in the Middle East, with a population of fifteen million people living under the peaks of the Alborz mountain range.Although archaeological evidence places human activity around Tehran back into the years 6000BC, the city was not mentioned in any writings until much later, in the thirteenth century. It's a relatively new city by Iranian standards.But Tehran was a well-known village in the ninth century. It grew rapidly when its neighboring city, Rhages, was destroyed by Mongolian raiders. Many people fled to Tehran.In the seventeenth century Tehran became home to the rulers of the Safavid Dynasty. This is the period when the wall around the city was first constructed. Tehran became the capital of Iran in 1795 and amazingly fast growth followed over the next two hundred years.The recent history of Tehran saw construction of apartment complexes and wide avenues in place of the old Persian gardens, to the detriment of the city's cultural history.The city at present is laid out in two general parts. Northern Tehran is more cosmopolitan and expensive, southern Tehran is cheaper and gets the name "downtown."Getting ThereMehrabad airport is the original one which is currently in the process of being replaced by Imam Khomeini International Airport. The new one is farther away from the city but it now receives all the international traffic, so allow an extra hour to get there or back.TransportationTehran driving can be a wild free-for-all like some South American cities, so get ready for shared taxis, confusing bus routes and a brand new shiny metro system to make it all better. To be fair, there is a great highway system here.The metro has four lines, tickets cost 2000IR, and they have segregated cars. The women-only carriages are the last two at the end, FYI.Taxis come in two flavors, shared and private. Private taxis are more expensive but easier to manage for the visiting traveler. Tehran has a mean rush hour starting at seven AM and lasting until 8PM in its evening version. Solution? Motorcycle taxis! They cut through the traffic and any spare nerves you might have left.People and CultureMore than sixty percent of Tehranis were born outside of the city, making it as ethnically and linguistically diverse as the country itself. Tehran is the most secular and liberal city in Iran and as such it attracts students from all over the country.Things to do, RecommendationsTake the metro to the Tehran Bazaar at the stop "Panzda Gordad". There you can find anything and everything -- shoes, clothes, food, gold, machines and more. Just for the sight of it alone you should take a trip there.If you like being outside, go to Darband and drink tea in a traditional setting. Tehranis love a good picnic and there are plenty of parks to enjoy. Try Mellat park on a friday (fridays are public holidays), or maybe Park Daneshjou, Saaii or Jamshidieh.Remember to go upstairs and have a look around, always always always! The Azadi Tower should fit the bill; it was constructed to commemorate the 2500th anniversary of the Persian Empire.Tehran is also full of museums such as:the Contemporary Art Museumthe Abghine Musuem (glass works)the 19th century Golestan Royal Palace museumthe museum of carpets (!!!)Reza Abbasi Museum of extraordinary miniaturesand most stunning of all,the Crown Jewels Museum which holds the largest pink diamond in the world and many other jaw-dropping jewels.Text by Steve Smith.