0 Likes

Henna Art Gallery Aug 2014 Shiva Yaghmaei Self Finding 03
Tehran

خودیافتگی، فرایندی کنشی برای بیان خود

خودیافتگی عنوان مجموعه ی نقاشی های شیوا یغمایی است. آنچه به آن بر می خوریم، عنوان مجموعه است که می تواند بیانگر دغدغه ی اصلی این مجموعه باشد: تجربه ای در مسیر یافتن خود.

"خود" به عنوان ضمیر مشترک میان متکلم، مخاطب و غایب که در معنای لغت نامه ای همیشه به صورت مفرد تعریف می شود. آن چه انسان امروز بیشتر از هر زمانی با آن درگیر است: گم شدن خود واقعی اش است، در میان انبوه خودهایی که در حال تکثیرند و هر روز بر تعدادشان افزوده می شود، کدام خود، خود واقعی من است؟ و این سوال که آیا من یک خود واحد دارم؟ و اطلن اهمیتی دارد به خود متلق رسیدن؟ و همه ی آن چه حول پرسش سرسام آور "چیستی خود" می چرخد. هنرمند در جستجویی نقاشانه تلاش می کند خودهایش را در آدم هایی بیابد که هر کدامشان به اعتبار حضورشان و سابقه ی زیستن شان، ما را در ارتبطی دال و مدلولی، به مجموعه ای از صفات و خصایص ارجاع می دهند. تلاش هنرمند جهت تبدیل ایکن به سمبل، با حفظ قواعد نقاشانه و البته به واسطه ی "تفسیر" و کدگذاری های نشانه ای در مسیر اجرا و ارایه،برای گذار از بازنمایی صرف و رسیدن به معنا.

تفاوت های اجتماعی و جغرافیایی و گاهن ماهوی این آدم ها و البته بی عنوان بودن تابلوها ما را به این باور می کشاند که ما مواجهیم با چیزی بیشتر از صرف پرتره سازی از چهره هایی شناخته شده. آنچه در چیدمان عکس های همراه شده به آن تاکیید می شود، هنگامی که نه ترکیب بندی یا اصول زیبایی شناسی عکاسانه و حتا کیفیت چاپ و ارایه ی آن، بلکه پرداخت مستند گونه ی عکس ها و توجه به مکان هایی که هر یک در سابقه ی تاریخی شان حامل مفاهیم و احساس هایی شده اند که اشتراک این وجوه با آدم های نقاشی شده و البته هم نشینی نشانه ای شان ما را در جهت رساندن کل مجموعه به بیانی مشترک سوق می دهد، عکس هایی که نه با نام اشخاص درون تابلوها بلکه با عنوان محله ها نامگذاری شده است.

نقاشی های این مجموعه پرتره هایی ست که به واسطه ی خط، یعنوان آبستره ترین نمود نقاشانه در خلاصه ترین شکل حضورشان، جهت شبیه سازی، بروی بوم های خالی و بدون زیر سازی و پس زمینه ی رنگی و تنها با ضرب قلمه هایی اکسپرسیوی – انتزاعی به رنگ سفید پوشیده شده اند، ما را به یک تجربه ی کنشی مفهومی و در عین حال احساسی می کشاند. انگار دیگر آدم های نقاشی شده اهمیتی ندارند، نامهایشان هم مهم نیست، کارهایی که کرده اند هم بی اهمیت است و تنها خودهایی که ساخته اند قابل توجه است، آن خودهایی که مماس است با خودهایی از هنرمند که در تکریم آن ها دست به قلم برده است.

شیوا یغمایی آثار بی ادعایی را در ستایش خودی با تمام عمق حضورش در یک سریاله مینیمالیستی و در عین حال مفهومی و معناگرایانه خاق کرده است. شاید بتوان گفت آثار این مجموعه تلاشی ست مشابه انسان نگاری های ایف کلین و انتزاع های رفتار نمای دکونینگ، تلاشی مشابه ملویچ ئ یا مارک روتکو برای ستایش رنگ. نوعی وجود گرایی همانند آن چه پیرو مانزونی به آن معتقد بود و هر آن چه دغدغه ی هنرمند معاصر است. آن چه در مواجهه با مجموعه ی خودیافتگی به آن می رسیم، فرایندی اندیشمندانه است که لازم است فراتر از یک اتفاق صرف پرتره سازی، با آن برخورد شود، فرایندی برای رسیدن به خود.

ایلیا تهمتنی – مرداد 

نمایشگاه نقاشی های " شیوا یغمایی " با عنوان " خودیافتگی " امرداد 1393 گالری حنا

View More »

comments powered by Disqus

Majeed Panahee joo
Henna Art Gallery Aug 2014 Shiva Yaghmaei Self Finding 01
Majeed Panahee joo
Henna Art Gallery Aug 2014 Shiva Yaghmaei Self Finding 02
Majeed Panahee joo
Henna Art Gallery Aug 2014 Masoud Naddafi Disorder 01
Majeed Panahee joo
Henna Art Gallery Sep 2013 Ali Motamedian Pegah Salimi 01
Majeed Panahee joo
Henna Art Gallery Feb 2013 Fereydoon Omidi 01
Majeed Panahee joo
Henna Art Gallery Nov 2012 The Narrative Painting And Sculpture Exhibition Shirin Jelveh 01
Majeed Panahee joo
Henna Art Gallery Aug 2013 Morteza Khosravi 01
Majeed Panahee joo
Henna Art Gallery Jun 2014 Kajal Niazmand Time To Stop 01
Majeed Panahee joo
Henna Art Gallery June 2012 Reza Lavasani 03
Majeed Panahee joo
Henna Art Gallery Jan Feb 2014 Annual Painting Exhibition 02
Majeed Panahee joo
Henna Art Gallery June 2012 Reza Lavasani 04
Majeed Panahee joo
Henna Art Gallery Dec 2013 Shirin Ettehadieh 01
Noel Jenkins
Hams Hall substation control room
C360.NL - Henri Smeets
Van Gendthallen, Amsterdam
Marcus Mawby
The Convent Gallery - The Infirmary - Daylesford Victoria
Sahneh
Alborz Mountain, Haraz Road
Costas Vassis
Vovousa bridge
Astrolabio Colombia
Santuario de las Lajas, Ipiales Colombia
Andrea Biffi
Tunnel all'Acquario di Milano
David Outrata
Chata
Sergej Esnault
Ancient town Thilā with water reservoir - Yemen
Vil Muhametshin
Juggling with torches
Seungsang Yoo(유승상)
Thatluang
Assaf Spiegler
Old filling Station, Glenrio, on the Texas/New Mexico state line
Majeed Panahee joo
Haftsamar Art Gallery Oct 2014 Arash Akbari Sene Etats Unis A Place Far And Away 02
Majeed Panahee joo
Ariana Art Gallery Apr May 2014 Golzar Hassanzadeh D J Vu What S On Your Mind 02
Majeed Panahee joo
Abb Va Khak Co Jahad Tosee Metro Tehran Line 6 Line 3 Valiasr Squ Station 01
Majeed Panahee joo
Haftsamar Art Gallery Dec 2012 Hamid Behdad 03
Majeed Panahee joo
Etemad Art Gallery Dec 2013 Aidin Xankeshipour History Game 07
Majeed Panahee joo
Bayazeh Khor Biabanak Narenj Ghaleh Kavir Bayazeh Castel Iran Desert 05
Majeed Panahee joo
Aaran Art Gallery Jan 2014 Arita Shahrzad In The Garden Of My Solitude 02
Majeed Panahee joo
Haftsamar Art Gallery Nov Dec 2013 In Memory Of Iraj Zand 01
Majeed Panahee joo
Haftsamr Art Gallery May 2013 Fiber Art Exhibition Woman And Morghrokh 01
Majeed Panahee joo
Atbin Art Gallery June 2012 Rahele Basir Mundance Angle 02
Majeed Panahee joo
Seyhoun Art Gallery Nov 2013 Mojtaba Ramzi The Blind Gambler 01
Majeed Panahee joo
Shirin Art Gallery May 2014 Zoo Curated By Iman Safaei 05
More About Tehran

Overview and HistoryTehran is the capital of Iran and the largest city in the Middle East, with a population of fifteen million people living under the peaks of the Alborz mountain range.Although archaeological evidence places human activity around Tehran back into the years 6000BC, the city was not mentioned in any writings until much later, in the thirteenth century. It's a relatively new city by Iranian standards.But Tehran was a well-known village in the ninth century. It grew rapidly when its neighboring city, Rhages, was destroyed by Mongolian raiders. Many people fled to Tehran.In the seventeenth century Tehran became home to the rulers of the Safavid Dynasty. This is the period when the wall around the city was first constructed. Tehran became the capital of Iran in 1795 and amazingly fast growth followed over the next two hundred years.The recent history of Tehran saw construction of apartment complexes and wide avenues in place of the old Persian gardens, to the detriment of the city's cultural history.The city at present is laid out in two general parts. Northern Tehran is more cosmopolitan and expensive, southern Tehran is cheaper and gets the name "downtown."Getting ThereMehrabad airport is the original one which is currently in the process of being replaced by Imam Khomeini International Airport. The new one is farther away from the city but it now receives all the international traffic, so allow an extra hour to get there or back.TransportationTehran driving can be a wild free-for-all like some South American cities, so get ready for shared taxis, confusing bus routes and a brand new shiny metro system to make it all better. To be fair, there is a great highway system here.The metro has four lines, tickets cost 2000IR, and they have segregated cars. The women-only carriages are the last two at the end, FYI.Taxis come in two flavors, shared and private. Private taxis are more expensive but easier to manage for the visiting traveler. Tehran has a mean rush hour starting at seven AM and lasting until 8PM in its evening version. Solution? Motorcycle taxis! They cut through the traffic and any spare nerves you might have left.People and CultureMore than sixty percent of Tehranis were born outside of the city, making it as ethnically and linguistically diverse as the country itself. Tehran is the most secular and liberal city in Iran and as such it attracts students from all over the country.Things to do, RecommendationsTake the metro to the Tehran Bazaar at the stop "Panzda Gordad". There you can find anything and everything -- shoes, clothes, food, gold, machines and more. Just for the sight of it alone you should take a trip there.If you like being outside, go to Darband and drink tea in a traditional setting. Tehranis love a good picnic and there are plenty of parks to enjoy. Try Mellat park on a friday (fridays are public holidays), or maybe Park Daneshjou, Saaii or Jamshidieh.Remember to go upstairs and have a look around, always always always! The Azadi Tower should fit the bill; it was constructed to commemorate the 2500th anniversary of the Persian Empire.Tehran is also full of museums such as:the Contemporary Art Museumthe Abghine Musuem (glass works)the 19th century Golestan Royal Palace museumthe museum of carpets (!!!)Reza Abbasi Museum of extraordinary miniaturesand most stunning of all,the Crown Jewels Museum which holds the largest pink diamond in the world and many other jaw-dropping jewels.Text by Steve Smith.