Siin Art Gallery Jan 2013 Siamak Delz...
Share
mail
License license
loading...
Loading ...

Panoramic photo by Majeed Panahee joo PRO EXPERT Taken 12:10, 04/01/2013 - Views loading...

Siin Art Gallery Jan 2013 Siamak Delzendeh Backgammon Of Memories 01

The World > Asia > Middle East > Iran > Tehran

  • Like / unlike
  • thumbs up
  • thumbs down

نَردِ خاطره‌ها؛ انعكاس‌هاي اين‌هماني‌

   عوامل تداعي‌گرِ تصادفي، نقش مهمي در احضار خاطره‌هاي ما دارند، همانگونه كه مواجهه‌ي اتفاقي با انعكاس تصويرمان در آينه يا ويترينِ مغازه. يك عكس از ده‌سالگي يا بيست‌سالگي تا چه اندازه هويت ده‌ساله يا بيست‌ساله‌ي ما را تصوير مي‌كند؟ واكنش مخاطب در مواجهه با عكسي از خاطره‌اي از ما چگونه بر اين هويت اثر مي‌گذارد؟ اين نمايشگاه پيشنهادي است براي تعامل مخاطب، به عنوان يكي از عوامل تصادفي، در شكل‌دهي به هويتي كه ميان خاطره‌ها پنهان مانده است.

Backgammon of MemoriesReflections on my Reflections 

Random associations conjure up memories, the way a chance encounter with a reflection of our image in a mirror or a shop window does. How would a picture of our tenth or twentieth birthday depict the identity of a ten- or twenty-year old? How would a viewer’s reaction, seeing a picture of our memory, affect that identity? This exhibition invites the viewer’s interaction to shape an identity hidden within layers upon layers of memories.

                                            نَردِ خاطره‌ها ـ انعكاس‌هاي اين‌هماني
   خاطره هاي ارادي و خاطره‌هاي غير ارادي بخش مهمي از مفاهيمي هستند كه بر پايه‌ي خوانش انتقادي رمان‌ِ بزرگ مارسل پروست، در جستجوي زمان از دست رفته، شكل گرفته‌اند. عوامل تداعي‌گرِ تصادفي نقش مهمي در احضار خاطره‌هاي ما دارند. بر همين قياس بخشي از شخصيت و هويت هر فردِ مستقل محصول رخدادهاي تصادفي، آشنايي‌هاي تصادفي، و به طور كلي بخت و اقبال است. 
   وقتي به هويت سال‌هاي كودكي، جواني، ميانسالي و يا پيري خود مي‌انديشيم چه تصويري از خود مي‌بينيم. يك عكس از ده‌سالگي يا بيست‌سالگي تا چه حد هويت ده ساله يا بيست‌ساله‌ي ما را تصوير مي‌كند؟ وقتي در رمان در جستجوي زمان از دست رفته، طعم كلوچه‌‌ي خيسانده در قهوه، تداعي‌گر خاطره‌هاي دور و نزديك مي‌شود ديدن عكسي از اسباب‌بازي كودكي چگونه عامليتي در بازتوليد خاطره‌هاي ما از كودكي‌مان دارد؟ 
   نَرد‍ِ خاطره‌ها  با وام گرفتن از شكل مكعب و شش وجهي يك تاس، چيدمان تازه‌اي از عكس‌هايي متعلق به دوره‌هاي مختلف زندگي من ارائه مي‌دهد. به جاي نگريستن به تكچهره‌هاي خودم در سنين مختلف، به اشياء و ابزارها و كتاب‌هايي كه بار عاطفي و هويتي ويژه‌اي در هر دوره برايم داشته‌اند نگريسته‌ام و عكسي از هريك از اين ها را بر وجهي از مكعبي نماينده آن دوره‌‌ي خاص از زندگي‌ام گذاشته‌ام. پس‌زمينه‌ي هر يك از اين عكس‌ها را طرح پارچه‌اي انتخاب كرده‌ام كه يا متعلق به آن دوره از زندگي‌ام بوده يا پيوند عاطفي خاصي با آن دوره داشته است. مثل روتختي ده سالگي يا پارچه اي كه در سي‌سالگي طراحي و چاپ كرده‌ام. 
   اما جدا از تصاوير مربوط به گذشته، مواجهه‌ي اتفاقي با تصوير امروزمان در آينه، ويترين مغازه‌، يا تصوير حاصل از دوربين وب‌كم كامپيوتر، مجموعه‌‌ي ديگري از تداعي‌هاي هويتي و خاطره‌گون را شكل مي‌دهد. انعكاس‌هاي اين‌هماني كوششي است براي تأمل بر اين تداعي‌ها و نيز بر مفهوم «سلف‌پرتره». آيا سلف‌پرتره بازآفريني تصوير آينه است؟ آيا سلف‌پرتره‌ي امروزِ من،  بازآفريني صِرف انعكاسِ همين لحظه ‌است يا انباشتي از تصويرهاي آينه‌هاي همه‌ي لحظه‌ها از كودكي تا حال، و انعكاسي از همه‌ي تداعي‌هاي اين مواجهه‌ي شگفت‌انگيز؟
             سيامك دل‌زنده
 ديماه 1391  

   با سپاس از همه‌ كساني كه در برگزاري اين نمايشگاه ياري‌ام داده‌اند، به‌ويژه نگارخانه سين، لابراتوار عكس آريا، سعيد‌كامجو، جوآن بيفي (Johanne Biffi) و بهنام حجتي. 

زندگي‌نامه

سيامك دل‌زنده، متولد 1352 تهران، عكاس و منتقد هنري، فارغ التحصيل رشته‌هاي عكاسي و تاريخ هنر از دانشكده‌ي هنرهاي زيباي دانشگاه كنكوردياي كاناداست. سابقه‌ي حضور در چندين جشنواره‌ي هنري و نمايشگاه‌هاي گروهي و انفرادي در شهرهاي مونترآل و تورونتو‌ را در كارنامه‌ي‌ هنري خود دارد. از سال 1388 تا امروز، در مجله‌هاي تنديس و حرفه‌هنرمند، نقدها و مقاله‌هاي تحليلي درباره‌ي هنرتجسمي منتشر كرده است. 

تازه‌ترين آثار عكاسي خود را به صورت يك چيدمان تعاملي در گالري سين به نمايش گذاشته است.  اين نمايشگاه تأملي است بر مفهوم «سلف پرتره» و  رابطه‌ي عكاسي و خاطره و نقش عامل تصادف.

1352، تولد، تهران

1379، ثبت نام از کسانی که سوار کشتی نشده‌اند، مجموعه داستان، همراه با نويسندگان ديگر، نشر کلاغ، تهران

1382، کوچه بابل، مجموعه داستان، همراه با نويسندگان ديگر، نشر آرويج، تهران

1383 (2005)، شرکت در جشنواره هنری ARTMATTERS ، چيدمان عکس،مونترال، کانادا

1384 (2005)، Dans Leurs Dos، نمايشگاه انفرادی عکس، گالری π ، مونترال، کانادا

1385 (2006)، شركت در جشنواره هنري UNDER THE AZURE DOME، تورونتو، کانادا

1386ـ1387 (2007ـ2008)، چيدمان سقاخانه، ساختمان دانشگاه کنکورديا، مونترال، کانادا

1388 تا امروز، انتشار بيش از 15 مقاله و نقد هنري در نشريات تخصصي هنر، تهران

1390، گلدان مينگ، داستان بلند، نشر هم‌آواز، تهران

1391، نَردِ خاطره‌ها؛ انعكاس‌هاي اين‌هماني، نمايشگاه انفرادي عكس و چيدمان، گالري سين، تهران

Biography

Siamak Delzendeh was born  and raised in Tehran. Established his artistic career by experimenting with writing short stories and then published a couple of his short stories in two books with other writers. Later he moved to Montreal and studied Photography and Art History at Concordia University. He had his first solo photo exhibition, Dans Leurs Dos, in this city. He also participated in some group exhibitions and art festivals such as ARTMATTERS in Montreal and Under the Azure Dome at Harbourfront Centre in Toronto. The Saghaa-khaaneh installation initially planned as part of a larger project to challenge the security of Concordia University, surprisingly remained for over six month there at its place, Concordia fine arts school hallway. After returning home in 2009, Delzendeh has published several critiques and articles on visual arts in Tehran. He exhibited his latest photography works at Siin Gallery. 

He is currently envolved in making a documentary series on visual arts, while writing his  new novel in Persian. 

Siamak Delzendeh

Born in 1974, Tehran

2001-2003 published some of his short stories in two books with other writers

2004-2011 studied Art History and Photography at Concordia University, Montreal

2005 ARTMATTERS Festival, Montreal, Canada

2005 Dans Leurs Dos, Solo Photography Exhibition, Gallery Café π

2006 Under the Azure Dome Art Festival, Harbourfront Centre, Toronto

2007-2008 Saghaa-khaaneh Interactive Installation, Montreal

2009-2012 published over 15 articles and critiques on visual arts

2011 GoldAn-e Ming (A Ming Vase), novel, Hamaavaz Publications, Tehran

2012 Backgammon of Memory; Reflections on my Reflections, solo Photography Exhibition, Siin Gallery, Terhan 

http://www.artin360.com/

comments powered by Disqus

Nearby images in Tehran

map

B: Sharak-e Gharb

by Mani Jahanshahi, 390 meters away

Sharak-e Gharb

C: Sharak-E Gharb, Hormozan

by Sahneh, 500 meters away

Sharak-E Gharb, Hormozan

D: Sharak-E Gharb, IranZamin

by Sahneh, 580 meters away

Sharak-E Gharb, IranZamin

E: Sharak-E Gharb, Golestan

by Sahneh, 580 meters away

Sharak-E Gharb, Golestan

F: Sharak-E Gharb, Golestan

by Sahneh, 850 meters away

Sharak-E Gharb, Golestan

G: Sharak-E Gharb, Mahestan

by Sahneh, 860 meters away

Sharak-E Gharb, Mahestan

H: Sharak-e Gharb, Gozar-e Farvardin

by Sahneh, 900 meters away

Sharak-e Gharb, Gozar-e Farvardin

I: Iran Zamin Luxury High Rise - Tehran - Iran

by Mark Schuster, 1.0 km away

Iran Zamin Building with 320 luxury apartments is one of the best addresses in Tehran. It is in the N...

Iran Zamin Luxury High Rise - Tehran - Iran

J: Sharak-E Gharb, Gozar-e Bahman

by Sahneh, 1.3 km away

Sharak-E Gharb, Gozar-e Bahman

This panorama was taken in Tehran

This is an overview of Tehran

Overview and History

Tehran is the capital of Iran and the largest city in the Middle East, with a population of fifteen million people living under the peaks of the Alborz mountain range.

Although archaeological evidence places human activity around Tehran back into the years 6000BC, the city was not mentioned in any writings until much later, in the thirteenth century. It's a relatively new city by Iranian standards.

But Tehran was a well-known village in the ninth century. It grew rapidly when its neighboring city, Rhages, was destroyed by Mongolian raiders. Many people fled to Tehran.

In the seventeenth century Tehran became home to the rulers of the Safavid Dynasty. This is the period when the wall around the city was first constructed. Tehran became the capital of Iran in 1795 and amazingly fast growth followed over the next two hundred years.

The recent history of Tehran saw construction of apartment complexes and wide avenues in place of the old Persian gardens, to the detriment of the city's cultural history.

The city at present is laid out in two general parts. Northern Tehran is more cosmopolitan and expensive, southern Tehran is cheaper and gets the name "downtown."

Getting There

Mehrabad airport is the original one which is currently in the process of being replaced by Imam Khomeini International Airport. The new one is farther away from the city but it now receives all the international traffic, so allow an extra hour to get there or back.

Transportation

Tehran driving can be a wild free-for-all like some South American cities, so get ready for shared taxis, confusing bus routes and a brand new shiny metro system to make it all better. To be fair, there is a great highway system here.

The metro has four lines, tickets cost 2000IR, and they have segregated cars. The women-only carriages are the last two at the end, FYI.

Taxis come in two flavors, shared and private. Private taxis are more expensive but easier to manage for the visiting traveler. Tehran has a mean rush hour starting at seven AM and lasting until 8PM in its evening version. Solution? Motorcycle taxis! They cut through the traffic and any spare nerves you might have left.

People and Culture

More than sixty percent of Tehranis were born outside of the city, making it as ethnically and linguistically diverse as the country itself. Tehran is the most secular and liberal city in Iran and as such it attracts students from all over the country.

Things to do, Recommendations

Take the metro to the Tehran Bazaar at the stop "Panzda Gordad". There you can find anything and everything -- shoes, clothes, food, gold, machines and more. Just for the sight of it alone you should take a trip there.

If you like being outside, go to Darband and drink tea in a traditional setting. Tehranis love a good picnic and there are plenty of parks to enjoy. Try Mellat park on a friday (fridays are public holidays), or maybe Park Daneshjou, Saaii or Jamshidieh.

Remember to go upstairs and have a look around, always always always! The Azadi Tower should fit the bill; it was constructed to commemorate the 2500th anniversary of the Persian Empire.

Tehran is also full of museums such as:

the Contemporary Art Museum

the Abghine Musuem (glass works)

the 19th century Golestan Royal Palace museum

the museum of carpets (!!!)

Reza Abbasi Museum of extraordinary miniatures

and most stunning of all,

the Crown Jewels Museum which holds the largest pink diamond in the world and many other jaw-dropping jewels.

Text by Steve Smith.

Share this panorama