|
|
طراحی از عکس های قدیمی تجربه دوباره ثبت یک آن از زندگی ، توسط دوربین عکاسیست. با این تفاوت که تجربه ی زیسته ی من ، مرا به انتخاب افراد و اشیا و نهایتا خوانشی دوباره از فضا وامی دارد. تجربه ای که دوربین عکاسی فاقد آن است و اساسا به عنوان یک ماشین مکانیکی...(more)طراحی از عکس های قدیمی تجربه دوباره ثبت یک آن از زندگی ، توسط دوربین عکاسیست. با این تفاوت که تجربه ی زیسته ی من ، مرا به انتخاب افراد و اشیا و نهایتا خوانشی دوباره از فضا وامی دارد. تجربه ای که دوربین عکاسی فاقد آن است و اساسا به عنوان یک ماشین مکانیکی ملزم بدان نیست . کنکاش در زمان و مکانی که هرگز آن را تجربه نکرده ام مانند غوطه خوردن در بی وزنی است و دراین میان افراد و اشیایی از میان مه تاریخ گذشته ، چون چراغ های چشمک زن به من نزدیک می شوند و به مثابه ی نشانه هایی شخصی یا عام فضای ذهنم را احاطه می کنند. من به بازخوانی وچینش دوباره آنها میپردازم. می کاهم و می افزایم و روایتی جدید از فضایی که در آن نبوده ام می آفرینم . آن سان که گویی خود آن لحظه را زیسته ام و در عمق خاطراتم به یادش می آورم و به راستی چه کسی می تواند بگوید که این گونه نبوده است؟ فاطمه فخرائی منش Drawing from old photographs is to re-register a moment of life captured by a camera, except that my lived experience compels me to be selective and to offer a different reading of that which appears in the photograph; a reading that the camera, as a camera, is incapable of offering. To recreate a time and space that I had never experienced is akin to being in a weightless state. Individuals and objects pass through the fog of history and, like flashing lights, appear to me as personal or general signs, cluttering my mind. I start arranging them again. I add and subtract and create a new narrative of the space I never lived in as if I have lived that moment. I extract it from the depth of my consciousness. And, in truth, who can say that it had not been so.Fateme Fakhraeimanesh‹نمایشگاه " فاطمه فخرائی منش " با عنوان " چشم خانه " اردیبهشت 1392 گالری آران http://www.artin360.com/Aaran.htm
|
