Projections and Nav Modes
  • Normal View
  • Fisheye View
  • Architectural View
  • Stereographic View
  • Little Planet View
  • Panini View
Click and Drag / QTVR mode
Поделитесь этой панорамой
For Non-Commercial Use Only
This panorama can be embedded into a non-commercial site at no charge. Подробнее
Do you agree to the Terms & Conditions?
For commercial use, связаться с нами
Embed this Panorama
For Non-Commercial Use Only
For commercial use, связаться с нами


Assar Art Gallery Negar Orang Sep 2012 State Of Emergency 02


چه بخواهیم چه نخواهیم حالا بیش وکم همه به سوژه های سیاسی ای تبدیل شده ایم که در شکل دهی به عرصه ی عمومی و سهم خواهی از آن رقیب دولتها شده ایم. زنجیره ی رخدادهایی که از 88 شروع شد و تا بهار عربی و والاستریت تداوم یافت شهروندان را در مقام کنشگران سیاسی و خیابان را به-عنوان محل وقوع سیاست بازتعریف کرد. اما رخداد، به خاطر رخدادگی اش، به خاطر غیرمنتظره بودن اش، فی نفسه نمایش ناپذیر، و در عین حال برآشوبنده و هیجان انگیز است و اغواگرانه ما را به واکنش نشان دادن فرامیخواند. در این میان، اثر هنری میتواند گواهی باشد بر اینکه چیزی اتفاق افتاده که هنوز دقیقاً نمیدانیم چیست، چیزی که دستکم قابل تقلیل به بازنماییِ رسانه ای نیست (بازنمایی ای که هر رخداد مهیب و دردناک و برآشوبنده ای را فوراً به یک کُدِ قابل مصرف و فراموش شدنی بدل میکند). وفاداری به رخداد، نقاشیهای نگار اورنگ را به کنش خاطره پیوند می زند: اتفاقاتی را از سر گذراندیم و میگذرانیم که جز از طریق بازنماییِ محو و گنگ فیگورهایاش در سطوح رنگیِ تهی و نامتعینِ ناخودآگاه نمیتوان بر آنها شهادت داد. حضور شبه وار و نامطمئنِ پیکرهها گویی به شیوه ای عکاسانه ثبت لحظه ای گذراست بر ناخودآگاه بوم؛ شبیه پرهیب تصاویری که یک نفر در حال فرار، یا در همهمه ی جمعیتی بیقرار یا شاد، از آدمها و ماشینها و سربازها در ذهن اش حک شده و حالا خاطره ها و تصاویرِ پراکنده به بوم نقاشی اش سرک میکشند. از سوی دیگر، این طرحهای گرافیتی مانند بناست حاکی از هنری اضطراری باشند که آناً و با تکنیکی ابتدایی و پرداختن شده در فوریت یک وضعیت انقلابی خلق میشوند. با این حال، رنگ گذاریهایی که مغرضانه ماهیت نقاشانه ی اثر را گوشزد میکنند، و البته شیوه ی آشنای نمایش آثار، گویی نهایتاً اعترافی اند به ناتوانیِ هنر در برابر منش سیال و به چنگ درنیامدنیِ زمان، و به طریق اولا ناتوانیِ هرگونه بازنمایی. این لحظه ها تا چه حد به منش گریزان و سیالِ «اکنون» وفادار میمانند و ایده ی اضطرار تا کجا کش پیدا میکند؟ و اینها همه برمیگردد به پرسشی اساسی در باب ناتوانمندی هنر  سیاسی شده ی اخیر، پرسشی که احتمالاً در طی مسیری که نقاش از خیابان تا آتلیه طی کرده به ذهن خودش هم خطور کرده: وزن یک اثر سیاسی چیست؟ آیا جهان هنر، دنیای بسته ی گالری، و عصر کالایی شدن، تضمین میکنند که این درد، این خاطره، بعدها به یک نشانه ی قابل-مصرف تبدیل نشود؟ 
بهرنگ پورحسینی


Copyright: Majeed Panahee Joo
Type: Spherical
Resolution: 8000x4000
Taken: 09/09/2012
Загружена: 10/09/2012
Обновлено: 19/04/2018


Tags: negar orang; state of emergancy; نگار اورنگ; وضعیت اظطراری; assar art gallery; artin360; www.majidpanahi.com; majid panahi; majeed panahee; گالری اثر; مجید پناهی جو; عکاسی صنعتی; عکاسی تبلیغاتی; عکاسی معماری; commercial photography; www.artin360.com; state of emergency
comments powered by Disqus
More About Tehran

Overview and HistoryTehran is the capital of Iran and the largest city in the Middle East, with a population of fifteen million people living under the peaks of the Alborz mountain range.Although archaeological evidence places human activity around Tehran back into the years 6000BC, the city was not mentioned in any writings until much later, in the thirteenth century. It's a relatively new city by Iranian standards.But Tehran was a well-known village in the ninth century. It grew rapidly when its neighboring city, Rhages, was destroyed by Mongolian raiders. Many people fled to Tehran.In the seventeenth century Tehran became home to the rulers of the Safavid Dynasty. This is the period when the wall around the city was first constructed. Tehran became the capital of Iran in 1795 and amazingly fast growth followed over the next two hundred years.The recent history of Tehran saw construction of apartment complexes and wide avenues in place of the old Persian gardens, to the detriment of the city's cultural history.The city at present is laid out in two general parts. Northern Tehran is more cosmopolitan and expensive, southern Tehran is cheaper and gets the name "downtown."Getting ThereMehrabad airport is the original one which is currently in the process of being replaced by Imam Khomeini International Airport. The new one is farther away from the city but it now receives all the international traffic, so allow an extra hour to get there or back.TransportationTehran driving can be a wild free-for-all like some South American cities, so get ready for shared taxis, confusing bus routes and a brand new shiny metro system to make it all better. To be fair, there is a great highway system here.The metro has four lines, tickets cost 2000IR, and they have segregated cars. The women-only carriages are the last two at the end, FYI.Taxis come in two flavors, shared and private. Private taxis are more expensive but easier to manage for the visiting traveler. Tehran has a mean rush hour starting at seven AM and lasting until 8PM in its evening version. Solution? Motorcycle taxis! They cut through the traffic and any spare nerves you might have left.People and CultureMore than sixty percent of Tehranis were born outside of the city, making it as ethnically and linguistically diverse as the country itself. Tehran is the most secular and liberal city in Iran and as such it attracts students from all over the country.Things to do, RecommendationsTake the metro to the Tehran Bazaar at the stop "Panzda Gordad". There you can find anything and everything -- shoes, clothes, food, gold, machines and more. Just for the sight of it alone you should take a trip there.If you like being outside, go to Darband and drink tea in a traditional setting. Tehranis love a good picnic and there are plenty of parks to enjoy. Try Mellat park on a friday (fridays are public holidays), or maybe Park Daneshjou, Saaii or Jamshidieh.Remember to go upstairs and have a look around, always always always! The Azadi Tower should fit the bill; it was constructed to commemorate the 2500th anniversary of the Persian Empire.Tehran is also full of museums such as:the Contemporary Art Museumthe Abghine Musuem (glass works)the 19th century Golestan Royal Palace museumthe museum of carpets (!!!)Reza Abbasi Museum of extraordinary miniaturesand most stunning of all,the Crown Jewels Museum which holds the largest pink diamond in the world and many other jaw-dropping jewels.Text by Steve Smith.