Projections and Nav Modes
  • Normal View
  • Fisheye View
  • Architectural View
  • Stereographic View
  • Little Planet View
  • Panini View
Click and Drag / QTVR mode
Condividi questo panorama
For Non-Commercial Use Only
This panorama can be embedded into a non-commercial site at no charge. Leggi oltre
Do you agree to the Terms & Conditions?
For commercial use, Contattaci
Embed this Panorama
For Non-Commercial Use Only
For commercial use, Contattaci


Seyhoun Art Gallery July 2012 Afshin Bagheri Esmaeil Cheshrokh 01


پیکره های اغراق آمیز بر زمینه های یکدست

تصاویر اسماعیل چشرخ را می توان از هر حیث در میانه ی دو مدیای  نقاشی و تصویرسازی قلمداد کرد.

درهر یک از این تصاویر یک یا دو عنصر اصلی به چشم می خورد؛ عناصری که عموما انسان یا حیوان هستند، سطح وسیعی از کادر را اشغال کرده اند و همگی در هیاتی خاص که برساخته ی ذهن هنرمند بوده نمود یافته اند. چشرخ در تصویر کردن همه ی این عناصر به نوعی اغراق، فرم گرایی، کمینه گرایی و زبانی شخصی دست یافته است که در حقیقت همین زبان تصویری شخصی را می توان نخ تسبیح این مجموعه دانست. در این زبان، چند سطح وسیع با فرمهایی منحنی و دوار، تصویری موجز و اغراق شده از سوژه به مخاطب میدهند. از یاد نبریم که در توفیق این آثار، تکنیک خاص هنرمند و بافتهای یکدست دلنشین او تاثیر بسزایی داشته است. گذشته از اینها، در هم تنیدن مناسب فرمهای اصلی در میانه ی قاب بعلاوه ی اشاره هایی موجز در گوشه های کادر برای القای فضای پیرامونی، روی هم رفته، ترکیب بندی های موفقی را در پیش چشمان ما قرار داده است.


سالخوردگان فرتوت و بافتهای مشمئز کننده

در تابلوهای افشین باقری اما با فضاهای نقاشانه تری مواجه ایم. این هنرمند هم برای تولید آثارش، روش "تعمیم یک زبان و تکنیک شخصی برای تصویر کردن موتیفهایی مشترک در سری آثار" را پیش گرفته است. آنچه در بدو مشاهده ی این تابلوها دستگیرمان می شود، مشتی بافتهای جرمی در هم تنیده است که با رنگهایی غنی بر زمینه ای با تن های ملایم نقش بسته اند. بافتهایی کشسان و آدامس مانند که نه تنها دراماتیک نیستند، بلکه حس بصری مشمئزکننده ای را به مخاطب القا می کنند. اما با دقت و درنگ بیشتر، آرام آرام در میانه ی این بافتها، سرها، دستها، ماشینها و دیگر ابژه هایی که در این تابلوها حیات عجیبی دارند، برایمان جلوه گر می شوند. عناصری که با امتداد آنها به سوی هم پیکره هایی بدون فرم و بی سر و ته در ذهنمان نقش می بندد، که در تعلیقی پوچ، به دوردستهای نامعلومی خیره اند.

گفتنی ست این بافتها، درست آنجا که باید عضلات و بدن این موجودات پیر و ناتوان را نشان دهند، چندش آورتر می شوند؛ و این درست همان اتفاقی ست که همیشه ذهن مرا از تصاویر "افشین باقری" به تصاویر "فرانسیس بیکن" پرتاب می کند.

مهدی فروغی

comments powered by Disqus
More About Tehran

Overview and HistoryTehran is the capital of Iran and the largest city in the Middle East, with a population of fifteen million people living under the peaks of the Alborz mountain range.Although archaeological evidence places human activity around Tehran back into the years 6000BC, the city was not mentioned in any writings until much later, in the thirteenth century. It's a relatively new city by Iranian standards.But Tehran was a well-known village in the ninth century. It grew rapidly when its neighboring city, Rhages, was destroyed by Mongolian raiders. Many people fled to Tehran.In the seventeenth century Tehran became home to the rulers of the Safavid Dynasty. This is the period when the wall around the city was first constructed. Tehran became the capital of Iran in 1795 and amazingly fast growth followed over the next two hundred years.The recent history of Tehran saw construction of apartment complexes and wide avenues in place of the old Persian gardens, to the detriment of the city's cultural history.The city at present is laid out in two general parts. Northern Tehran is more cosmopolitan and expensive, southern Tehran is cheaper and gets the name "downtown."Getting ThereMehrabad airport is the original one which is currently in the process of being replaced by Imam Khomeini International Airport. The new one is farther away from the city but it now receives all the international traffic, so allow an extra hour to get there or back.TransportationTehran driving can be a wild free-for-all like some South American cities, so get ready for shared taxis, confusing bus routes and a brand new shiny metro system to make it all better. To be fair, there is a great highway system here.The metro has four lines, tickets cost 2000IR, and they have segregated cars. The women-only carriages are the last two at the end, FYI.Taxis come in two flavors, shared and private. Private taxis are more expensive but easier to manage for the visiting traveler. Tehran has a mean rush hour starting at seven AM and lasting until 8PM in its evening version. Solution? Motorcycle taxis! They cut through the traffic and any spare nerves you might have left.People and CultureMore than sixty percent of Tehranis were born outside of the city, making it as ethnically and linguistically diverse as the country itself. Tehran is the most secular and liberal city in Iran and as such it attracts students from all over the country.Things to do, RecommendationsTake the metro to the Tehran Bazaar at the stop "Panzda Gordad". There you can find anything and everything -- shoes, clothes, food, gold, machines and more. Just for the sight of it alone you should take a trip there.If you like being outside, go to Darband and drink tea in a traditional setting. Tehranis love a good picnic and there are plenty of parks to enjoy. Try Mellat park on a friday (fridays are public holidays), or maybe Park Daneshjou, Saaii or Jamshidieh.Remember to go upstairs and have a look around, always always always! The Azadi Tower should fit the bill; it was constructed to commemorate the 2500th anniversary of the Persian Empire.Tehran is also full of museums such as:the Contemporary Art Museumthe Abghine Musuem (glass works)the 19th century Golestan Royal Palace museumthe museum of carpets (!!!)Reza Abbasi Museum of extraordinary miniaturesand most stunning of all,the Crown Jewels Museum which holds the largest pink diamond in the world and many other jaw-dropping jewels.Text by Steve Smith.